À perdre la raison

Beoordeel deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(totaal: 3 stemmen, gemiddeld: 7,33 )
Loading...

Koop deze film »

Recensie van Fransefilms.nl

In 2007 vermoordde Geneviève Lhermitte haar vijf kinderen één voor één in wat een vlaag van verstandsverbijstering moet zijn geweest. Toen de Belgische regisseur Joachim Lafosse aankondigde met een film te komen over dit recente gezinsdrama in het Waalse Nivelles, leverde dat heel wat reacties op. Sommigen vonden het te vroeg, anderen waren benieuwd naar de uitwerking – en de ex-man en inwonende dokter Schaar probeerden de film te laten verbieden. Dat bleek tevergeefs. Hoewel À perdre la raison volgens de regisseur vooral niet als reconstructie gezien moet worden, is duidelijk waar de inspiratie voor de film vandaan komt. Het is de vijfde film van Lafosse, en brengt acteurs Tahar Rahim en Niels Arestrup opnieuw tegenover elkaar, na hun succes in Un prophète.

In À perdre la raison neemt Lafosse een kijkje in het leven van wat op het eerste gezicht een gelukkig koppel lijkt. Murielle (Emilie Dequenne) is een positief gestemde jonge vrouw, die halsoverkop valt voor de charmes van de Marokkaanse Mounir. Hun onstuimig begonnen liefde wordt al snel bezegeld met een huwelijk, en niet lang daarna volgen de eerste kindjes. Bij haar huwelijk kreeg de wat naïeve Murielle echter ook een inwonende patriarch er gratis bij: dokter Pinget, die Mounir als jongen in huis nam en opvoedde als zijn kind. Uit die rol van kind is Mounir nooit meer gekomen en zijn huwelijk met Murielle verandert daar niets aan. De dokter stelt zich op veel momenten net iets te vaderlijk op, zonder dat duidelijk wordt wat zijn achterliggende redenen daar echt voor zijn. Hij geeft geen strobreed toe wanneer Murielle een grotere plek probeert te veroveren in het huis en het leven van Mounir.

Pinget gaat nota bene mee op huwelijksreis – die hij zelf betaalt – en voorziet bij terugkomst in een baan voor Mounir. Ook houdt hij op financieel vlak de touwtjes in handen. Een groter huis? Die kopen we dan toch gewoon samen? Voor Murielle wordt de opstelling van Pinget steeds benauwender tot ze tegen Mounir verzucht “maar jij bent toch de vader van mijn kinderen?”. Het wordt allemaal nog vele malen benauwender wanneer blijkt dat Pinget in een schijnhuwelijk leeft met Mounirs oudere zus, en later probeert een papieren huwelijk voor Mounirs broer te regelen met de zus van Murielle. De nog steeds jonge vrouw – inmiddels wel toe aan kind numero vier – heeft niet de moed om tegen Pinget en haar man in te gaan en kruipt steeds meer in haar schulp. Een psycholoog die ze zo af en toe spreekt, is te weinig betrokken om te vermoeden dat zich een kortsluiting aan het voltrekken is in haar hoofd. Alleen de camera is dat, nog wel het meest treffend wanneer ze volledig breekt bij Femmes…Je vous aime van Julien Clerc, in de beslotenheid van haar auto.

Vooral in het begin ontkomt de film niet aan een vrije kale opsomming van de feiten die toeleiden naar het fatale moment. De verliefdheid, het huwelijk, de geboortes, ze zijn misschien iets te lineair in het verhaal gezet waardoor À perdre la raison wat langzaam op gang komt. Daarna maken de sterke vertolkingen van Rahim, Arestrup en Duquenne veel goed. De gedragen muziek, de vele close-ups, de steeds benauwder wordende sfeer, alles werkt toe naar de onvermijdelijke afloop. Al snel voel je je als toeschouwer bijna een voyeur: je weet de afloop, je ziet waar het misgaat, en toch wil je verder kijken. Die onafwendbare afloop is tegelijk ingetogen en pakkend.

Lafosse maakte een fascinerende film over een gruwelijke zaak. De dader van het familiedrama is bij hem geen monster, dat zou te makkelijk zijn. Nee, het is een mens van vlees en bloed, die een onbegrijpelijke en onverklaarbare daad verricht. De film lijkt daarin wel wat op L’adversaire, waarin een man zijn vrouw en kinderen vermoordt – ook naar aanleiding van een waargebeurd drama. Al dit soort films hebben een ding gemeen. Ze wijzen ons op de gebrokenheid van deze wereld. Een gebrokenheid waar geen ontsnappen aan lijkt.

Trailer

Wat vond jij van deze film?

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf als eerste een reactie op “À perdre la raison”