Cloclo

Beoordeel deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(totaal: 4 stemmen, gemiddeld: 7,00 )
Loading...

Koop deze film »

Recensie van Fransefilms.nl

Wie de naam Claude François zegt zal in Nederland waarschijnlijk vooral vragende gezichten als reactie krijgen. Ondanks dat de artiest verantwoordelijk is voor een van de meest gespeelde nummers allertijden, is hij buiten de Franstalige wereld relatief onbekend gebleven. Claude François, alias Cloclo, is namelijk de componist van ‘My way’, internationaal bekend geworden door de vertolking van Frank Sinitra. In Nederland doet de versie van André Hazes het nog altijd goed op jubilea en begrafenissen. Cloclo maakte het nummer oorspronkelijk in het Frans, onder de titel ‘Comme d’habitude’. Het succes van het liedje brengt zijn erfgenamen na meer dan 30 jaar nog altijd geld in het laatje. Maar Cloclo was meer dan dit nummer, hij was gedurende de jaren ’60 en ’70 een van de succesvolste artiesten in Frankrijk. Dit alleen al is de reden dat een film over zijn leven niet kon uitblijven. De rol van Cloclo wordt gespeeld door Jérémie Renier, die in elk geval qua uiterlijk weinig moeite hoeft te doen om de herinnering aan de zanger levend te houden.

Claude François werd in 1939 geboren in Egypte, als de zoon van de directeur van het Suezkanaal en een Italiaanse huismoeder. Wanneer er onlusten uitbreken in Egypte en het Suezkanaal wordt genationaliseerd door president Nasser, moet het gezin vertrekken en belanden ze in Frankrijk. De overgang is groot, van een huis met bedienden naar een klein appartement in Monte-Carlo. De relatie tussen Claude en zijn veeleisende vader wordt gespannen en breekt uiteindelijk als Claude tegen de zin van zijn vader aan de slag gaat als muzikant. Het levensverhaal van de artiest kenmerkt zich vervolgens door een niet aflatende ijver, vasthoudendheid en oog voor details. Zijn doorbraak komt pas nadat een eerste album jammerlijk flopt en zijn eerste liefde de hoop in hem al opgegeven heeft. De eerste hitsong is ‘Belles, Belles, Belles’ in 1962, en de volgende 16 jaar stopt zijn aanwezigheid in de toplijsten en in de media niet.

Ondanks zijn populariteit kende Cloclo zoals elke andere artiest ook wat mindere dagen. Zo achtervolgt een belastingschandaal hem en is hij bijna ziekelijk jaloers op zijn mede-artiesten. Daarnaast zit zijn artiestenleven zijn persoonlijke leven vaak in de weg. Relaties komen en gaan, en ook de band met zijn moeder en zus gaat op en neer. Het is vooral die kant van de medaille die in de film belicht wordt, naast de ontelbare hoogtepunten in zijn leven. Juist als er weer een nieuw hoogtepunt aan zit te komen, Cloclo maakt plannen om de oceaan over te steken, is het plotsklaps afgelopen. Zijn einde dompelt duizenden Franse tienermeisjes in diepe rouw.

Claude François is een interessant personage voor een biopic. Dat is wel wat paradoxaal, want hij heeft anders dan veel van zijn tijdgenoten en andere pop-iconen nooit zijn toevlucht in drank of drugs gezocht en is in die zin niet verantwoordelijk voor zijn eigen neergang. Sommigen hebben zijn einde wel willen wijten aan zijn maniakale grillen en perfectionisme, maar Cloclo’s dood was in feite een ongeluk zoals iedereen dat kan overkomen. Dat Cloclo nooit voor verdovende middelen gekozen heeft als uitweg, haalt op het eerste gezicht wat drama uit het verhaal – het is bijvoorbeeld iets wat in films over Gainsbourg en Edith Piaf goed uitgebuit kan worden. Toch laat regisseur Siri zien dat Cloclo wel degelijk last had van een verslaving. De artiest leefde compleet voor het podium en de spotlights. Alles wat hem daar van af kon brengen moest wijken, en alles wat hem daar naar toe kon brengen was welkom. Hij was constant op tv en radio, werkte zonder ophouden aan zijn imago en deed alles voor zijn fans.

De film Cloclo – hoewel wat aan de lange kant – is niet alleen voor de fans bestemd. Hij doet recht aan een toch wat onderbelichte persoonlijkheid. Dankzij Jérémie Reniers sterke gelijkenis en volle overgave is het een mooi eerbetoon aan een leven met hoogte- en dieptepunten. Cloclo is beslist geen heilige, zo lijkt de boodschap van regisseur Siri. Hij was een mens net als iedereen, maar met een uitzonderlijke gedrevenheid en talent voor de showbizz. Het doet je afvragen wat er van hem geworden zou zijn als hij nog wat langer door had kunnen gaan.

Trailer

Wat vond jij van deze film?

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf als eerste een reactie op “Cloclo”