Ensemble, c’est tout

Jouw stem voor deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(Nog geen stemmen)
Loading...

Koop deze film »

Recensie van Fransefilms.nl

Als er vandaag de dag iemand als (groot)vader van de Franse cinema moet worden aangewezen, zal dat ongetwijfeld Claude Berri zijn. De nu 74-jarige filmmaker werd als regisseur vooral bekend met zijn twee verfilmingen van Marcel Pagnols boeken, Jean de Florette en Manon des Sources, hoewel hij al in 1962 een Oscar won voor zijn korte film Le Poulet. De man heeft een omvangrijk oeuvre op zijn naam staan, als acteur, schrijver, regisseur en producent. De laatste twee decennia legde hij zich echter vooral toe op het produceren van films. In die rol was hij verantwoordelijk voor grote successen als La reine Margot, de eerste twee Asterix en Obelix films, La Graine et le Mulet en Bienvenue chez les Ch’tis. Zo af en toe regisseerde hij ook nog een film, maar dan wel een film waar hij helemaal alleen verantwoordelijk voor was: als scriptschrijver, regisseur en producent. De romantische komedie Ensemble, c’est tout is er daar een van. Audrey Tautou en Guillaume Canet spelen de hoofdrollen in deze verfilming van het gelijknamige boek van schrijfster Anna Gavalda.

In Ensemble, c’est tout draait het om vier personen die op een bijzondere manier op elkaar aangewezen blijken te zijn. De jonge, graatmagere Camille Fauque (Audrey Tautou) woont op een zolderkamertje in een groot pand met appartementen. Ze komt in contact met een medebewoner, de aristocratische, stotterende Philibert Marquet de la Tubelière. In tegenstelling tot Camille blijkt hij een zeer ruim bemeten appartement te bewonen, samen met een huisgenoot, de norse en sociaal onaangepaste Franck – die op zijn enige vrije dag in de week naar zijn oma toe moet omdat die verder niemand heeft die zich om haar bekommert. Camille en Philibert raken bevriend en wanneer Camille een zware griep oploopt, neemt Philibert haar in zijn appartement op. In het begin botert het niet echt tussen Camille en Franck, maar al spoedig ontdooit het wat. Camille is echter niet de enige van wie Franck het nodige te verduren krijgt: ook zijn oma blijft hem lastig vallen, ze is namelijk bang dat ze in een verzorgingstehuis wordt weggestopt. Als Camille het lumineuze idee krijgt om haar mee te nemen naar hun appartement verandert de toon van de film flink. Dat uiteindelijk alles op het amoureuze vlak goed komt, ligt besloten in het genre en is dan ook niet echt meer een verrassing.

Regisseur Berri bewijst met Ensemble, c’est tout dat er ook zoiets bestaat als mainstream in de Franse cinema. Films die een groot publiek aanspreken, films die niet per se een erg diepe boodschap hebben, maar gewoon puur ter ontspannng dienen. Wat dat betreft is de film erg geslaagd. Het is een verfrissende en ongedwongen film die prima ter vervanging kan dienen van alle Hollywood feelgood romcoms. Wie meer verwacht komt bedrogen uit, Claude Berri is een traditionele en behoudende filmmaker, wars van experimenten en nieuwe stromingen. In zijn films laat hij veel ruimte voor het alledaagse, zonder ze echter saai te maken.

Audrey Tautou speelt degelijk en is duidelijk in haar element. Ze lijkt de laatste tijd wat te willen ontkomen aan haar imago van Amélie, maar met deze film lukt dat in elk geval niet zo. Er zijn dan ook wel wat overeenkomsten met Amélie in haar personage aan te wijzen. Zo speelt ze hier opnieuw een wat fragiel en lijdzaam karakter. En zo helpt haar personage – net als in Amélie – de andere personages om tot ontwikkeling te komen. Opmerkelijk is ook de rol van Laurent Stocker (Philibert Marquet de la Tubelière), die een César voor beste mannelijke nieuwkomer voor zijn optreden in deze film kreeg. Helaas wordt zijn personage in de tweede helft van de film wat naar de achtergrond gedrongen. Zijn onbeholpen gedrag en verheven taalgebruik zorgt in het eerste gedeelte voor vele vermakelijke scenes.

Claude Berri drukt zijn stempel op de Franse filmwereld, de laatste jaren meer dan ooit. Te hopen is dat hij nog even door kan gaan, en wellicht zit er dan nog eens een echte topper tussen zoals zijn Pagnol verfilmingen. In de tussentijd moeten we het doen met wat we krijgen, en daar is op zich weinig mis mee.

Trailer

Wat vond jij van deze film?

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf als eerste een reactie op “Ensemble, c’est tout”