L’adversaire

L’adversaire

Beoordeel deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(totaal: 2 stemmen, gemiddeld: 5,00 )
Loading...

Zoek de dvd van deze film »

Recensie van Fransefilms.nl

L’adversaire (letterlijk: de tegenstander) is in het Frans een ander woord voor satan, de vader der leugens. De film is een bewerking van het boek L’adversaire van Emmanuel Carrère dat gebaseerd is op de feiten van de zaak Jean-Claude Romand. Deze Romand vermoordde in 1993 zijn ouders, vrouw en twee kinderen toen de leugens rondom zijn persoon, werk en privé-leven, die hij al 18 jaar volhield, op het punt stonden uit te komen. Nadat hij zichzelf tevergeefs geprobeerd had om het leven te brengen, door het huis waar ze in woonden in brand te steken, werd de berechting van Romand een van de belangrijkste en bekendste rechtszaken van de jaren ’90 in Frankrijk. Uiteindelijk is hij tot levenslang veroordeeld.

De film L’adversaire volgt de gebeurtenissen uit het boek nauwgezet. Jean-Marc Faure is voor zijn vrouw, kinderen, familie en vrienden een dokter en onderzoeker die werkt bij de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) in Genève. Wat zij echter niet weten is dat hij elke dag in een leugen leeft. Hij werkt niet bij de WHO, heeft zelfs nooit zijn studie afgemaakt, maar brengt zijn dagen door in wegrestaurants, als bezoeker bij conferenties, of gewoon de krant lezend in de auto. Hij komt aan geld door geld van zijn ouders en vrienden zogenaamd langdurig te beleggen. Doordat hij hoge rentes belooft, krijgt geen van hen grote argwaan en lukt het hem zo zijn gezin een goed leven te geven.

Conflicten lost hij eenvoudig op door afspraken niet na te komen met de smoes dat hij plotseling een vergadering in het buitenland had. Zijn vrouw is een van de eersten die gaatjes in zijn zelfgebouwde façade lijkt te vinden. Gaandeweg de film stuit ze op steeds meer halve waarheden, onmogelijkheden en leugens. Ze wantrouwt hem daardoor, en de relatie komt onder druk te staan. Toch blijft ze desondanks van hem houden en wil ze niet bij hem weg. Alles eindigt met (voor wie het verhaal kent) de verwachte kille ontknoping.

Het feit dat de film gemaakt is naar aanleiding van een waargebeurde zaak, is zowel de zwakte als de kracht van de film. Zwakte omdat het de film in grote mate voorspelbaar maakt, kracht omdat het nou eenmaal echt gebeurd is, en dus een beeld geeft van hoe ziek sommige mensen kunnen zijn. De regisseur en scriptschrijvers van de film hebben het probleem van de voorspelbaarheid van de film goed opgelost door flashbacks en heden door elkaar te hutselen. De kijker krijgt zo steeds meer fragmenten van het leven van Jean-Marc Faure te zien. Daniel Auteuil is wederom ijzersterk, in zijn rol als schuchtere, teruggetrokken man, van wie je steeds meer gaat zien hoe diep hij in de problemen komt. Daardoor komt de ontknoping van de film niet meer als een donderslag bij heldere hemel. In Jean-Marc’s belevingswereld was dat ongetwijfeld het enige wat hij nog kon doen.

Doordat de nadruk van de film geheel op het leven van Jean-Marc komt te liggen, komen zijn vrouw en kinderen er wat bekaaid van af. L’adversaire had aan kracht gewonnen als beter in beeld zou zijn gebracht hoe zijn vrouw Christine met het dubbelleven van haar man omging. Ze functioneert nu te veel als bijrol in zijn leven.

Bijzonder aan de film is verder dat de muziek voor rekening van Angelo Badalamenti is gekomen. Deze componist heeft tal van bekende en grote films van muziek voorzien. Zijn typische stijl is herkenbaar van onder meer films van Jean-Pierre Jeunet, Un long dimanche de fiançailles en La cité des enfants perdus, maar ook van Amerikaanse toppers als Arlington Road en Mulholland Drive. Ondanks de mooie beelden van Franche-Comté en de prachtige muziek van Badalamenti is L’adversaire geen makkelijk te verteren film. Toch blijft het door de focus op Jean-Marc nog wat te ver van de kijker afstaan om echt indringend te zijn.

Trailer

Wat vond jij van deze film?

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf als eerste een reactie op “L’adversaire”