Mesrine: L’Instinct de mort

Beoordeel deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(totaal: 1 stemmen, gemiddeld: 7,00 )
Loading...

Koop deze film »

Recensie van Fransefilms.nl

Jacques Mesrine (1936-1979) was een Franse topcrimineel uit de jaren ’70 en ’80. Hij werd geboren in 1936 en diende rond zijn twintigste enige tijd als parachutist-commando in Algerije, een tijd die hem volgens de mensen die hem kenden diep getekend heeft. Vanaf het moment dat hij terugkwam in Frankrijk raakte hij betrokken bij de criminaliteit. Zijn leven is in Frankrijk inmiddels gemythologiseerd, diverse boeken en films over zijn leven of gebaseerd op zijn leven zijn verschenen. Mesrine schreef zelf twee autobiografische boeken. Regisseur Jean-François Richet maakte in 2008 een tweeluik over het leven van Mesrine, gebaseerd op deze twee boeken. De rol van Mesrine wordt gespeeld door Vincent Cassel. Het eerste deel is in Nederland vanaf 15 januari te zien onder de titel Public enemy number one (part 1), deel twee zal vanaf 19 februari in de bioscopen draaien.

In dit eerste deel zien we hoe Mesrine na zijn diensttijd in Algerije weer bij zijn ouders in Frankrijk terugkomt, maar al snel van hen vervreemd raakt en in het criminele wereldje terechtkomt. Samen met een vriend breekt hij in bij een ouder echtpaar, en diezelfde vriend brengt hem in contact met Guido (Gérard Depardieu), een soort Franse maffiabaas. Hij ontmoet een vrouw, met wie hij trouwt en kinderen krijgt, en omwille van die vrouw doet hij het een tijd rustiger aan en zoekt hij zelfs een normale baan. Wanneer hij daar ontslagen wordt, belandt hij echter weer snel in de criminaliteit, verlaat hij zijn vrouw en laat hij zijn kinderen bij zijn ouders achter. De film volgt zijn leven vervolgens naar Canada, waar hij een plan beraamt dat hem uiteindelijk over de hele wereld bekend zou doen worden. Samen met zijn nieuwe geliefde ontvoert hij een oude, gehandicapte miljardair, wanneer die echter weet te ontsnappen vlucht het tweetal naar Amerika, waar ze al snel gepakt worden. Mesrine belandt in de gevangenis.

Het eerste deel van de verfilming van het leven van Jacques Mesrine wordt door regisseur Richet in de vorm van een ouderwetse film noir gegoten. Hij focust vooral op de actie, de beweegredenen van Mesrine worden niet te zeer uitgediept, dit in tegenstelling tot het tweede deel van het tweeluik. Dat het leven van Mesrine veelzijdig is en dat iedere crimineel ook zijn goede kanten heeft komt in de film duidelijk naar voren. De menselijke kant van Mesrine wordt veelvuldig belicht, in bijvoorbeeld momenten met zijn vrouw, kinderen en vrienden. Het grote omslagpunt in zijn karakter wordt gelegd op zijn tijd in de Canadese gevangenis. Vanaf dat ogenblik weet de kijker dat er voor Mesrine echt geen weg meer terug is uit de criminaliteit. Ook het feit dat de afloop van zijn leven voor de meeste mensen wel bekend is maakt dat de impact van de film niet zozeer ligt in het plot, maar meer in de manier waarop Mesrine in beeld wordt gebracht. In Frankrijk leverde dit de films van tevoren nogal wat kritiek op, omdat gevreesd werd dat Mesrine’s leven teveel geromantiseerd zou worden. Natuurlijk ontkomt de film hier niet geheel aan, maar Richet’s verfilming is diep en lang genoeg om daar de goede nuances in aan te brengen.

Vincent Cassel, de acteur die met La Haine bekend en doordat hij getrouwd is met Monica Belucci beroemd werd, heeft het talent om de veelzijdigheid van het karakter van Mesrine goed over te brengen. Hij is dan weer gewelddadig en onnadenkend, dan weer sympathiek en intelligent, en altijd boeiend. Dit eerste deel van de verfilming van Mesrine’s leven is intens betrokken en de spanning wordt goed opgebouwd, de film grijpt je bij de keel en doet uitkijken naar het vervolg, naar de ontkoping en definitieve terneergang van een tot de verbeelding sprekende crimineel, die in de tweede helft van zijn leven uit zou groeien tot Frankrijk’s ennemi public no. 1.

Trailer

Wat vond jij van deze film?

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf als eerste een reactie op “Mesrine: L’Instinct de mort”