Welcome

Welcome

Beoordeel deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(totaal: 3 stemmen, gemiddeld: 7,67 )
Loading...

Zoek de dvd van deze film »

Recensie van Fransefilms.nl

De Fransen hebben hun eigen Mexicaanse grens. Een stukje land dat illegale grensoverstekers dermate aantrekt dat de overheid met de handen in het haar staat. Inmiddels leven enkele honderden mensen in een onherbergzaam gebied rond Calais dat ze de ‘Jungle’ noemen. Ze komen voornamelijk uit het Midden-Oosten en zijn hier naar toe gekomen in de hoop op een of andere manier naar Engeland over te kunnen steken. Sommigen proberen het door in vrachtwagens te kruipen die in de rij voor de boot staan te wachten, anderen proberen het lopend via de Kanaaltunnel, en enkelen zijn zo wanhopig dat ze het koude water van het drukbevaren vierendertig kilometer brede Kanaal induiken. Wat het des te wranger maakt is het feit dat de lokale bevolking hulpeloos moet toekijken. Want in Frankrijk is het verboden om illegalen te helpen. Philippe Lioret maakte een film over deze schrijnende situatie.

Toen de film Welcome in het voorjaar van 2009 in Frankrijk in première ging was dat reden voor Franse hulpverleningsorganisaties om te protesteren tegen de Franse wet die in de film aan de kaak wordt gesteld. Volgens deze wet is het strafbaar om elke vorm van hulp te verlenen aan illegalen. De Franse socialistische partij organiseerde zelfs een vertoning van de film in het parlement. Tegelijk zorgde regisseur Philippe Lioret voor een hoop ophef en publiciteit door het optreden van de Franse overheid ten opzichte van illegalen te vergelijken met de Tweede Wereldoorlog.

Toen Lioret over de illegalen bij Calais hoorde, vatte hij direct het plan op er een film over te maken. Het scenario van zijn film legde hij voor aan de toenmalige burgemeester van Calais, die vervolgens toestemming gaf in en rond Calais te filmen. Daar had hij wellicht wat geluk mee, want op het moment dat de film in première ging, zat er inmiddels een andere burgemeester, die de film heftig bekritiseerde. De regisseur van het veelgeprezen Je vais bien, ne t’en fais pas maakte met Welcome een sociaal docudrama dat ook heel goed gezien kan worden als een maatschappelijk pamflet.

Simon (Vincent Lindon) is zwemleraar in Calais, een wat teruggetrokken beer van een vent, die kan terugkijken op een geslaagde zwemcarrière. Met zijn privéleven gaat het wat minder goed, hij staat op het punt te scheiden van zijn vrouw Marion, die als vrijwilliger bij een hulporganisatie de illegalen van eten voorziet. Zij verwijt hem onder meer zijn lafheid, bijvoorbeeld op het moment dat illegalen de toegang tot een winkel ontzegd worden en hij er niets van zegt. Het werk met illegalen wordt Marion vaak onmogelijk gemaakt door de politie, die geregeld willekeurige acties uitvoert tegen de groep illegalen. Simon heeft zich lang afzijdig gehouden, en net als vele inwoners van Calais zijn ogen gesloten voor het probleem dat zich aan de rand van de stad afspeelt.

Hij wordt echter voor een keuze gesteld wanneer de jonge Bilal zich bij hem meldt. De Koerdische vluchteling wil dat Simon hem zwemlessen geeft, die hij betaalt met het laatste beetje geld dat hij nog over heeft. Langzaam krijgt Simon door waarom Bilal zo graag wil leren zwemmen. Hij besluit hem te helpen, maar eerst nog om dubieuze redenen. Wil hij zo aan Marion laten zien dat hij wel degelijk in actie komt tegen onrecht? Maar hoe beter hij Bilal leert kennen, hoe meer hij begaan raakt met de situatie waarin hij verkeert. Tegelijk blijkt dat Simons buren er niet van gediend zijn dat er illegalen bij hem over de vloer komen. Hij riskeert vijf jaar cel wanneer hij zal doorgaan met het trainen en helpen van Bilal.

De film Welcome verdient de lof die het van recensenten en publiek in Frankrijk kreeg om meerdere redenen. Op een betrokken manier schetst Lioret de verhouding tussen de lokale bevolking en de groep illegalen. Tegelijk legt de film de vinger op de zere plek in de Europese samenwerking. Waarom willen de vluchtelingen naar Engeland toe? ‘Leer Frans, blijf hier’, zegt Simon op een gegeven moment tegen Bilal. Maar in Engeland is zijn vriendin, het is het land van Manchester United. En ondanks dat vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog niet makkelijk gemaakt mogen worden, stelt het uiteindelijk wel dezelfde soort vraag als toen gesteld werd. Wanneer het strafbaar is een daad van medemenselijkheid te verrichten, wat zou je dan doen? Lioret lijkt met zijn film te willen zeggen dat de huidige maatschappij behoefte heeft aan helden, en dat iedereen zo’n held kan worden.

Trailer

Wat vond jij van deze film?

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf als eerste een reactie op “Welcome”