Bancs publics (Versailles rive droite)

Geregisseerd door Bruno Podalydès

Je zou kunnen zeggen dat regisseur Bruno Podalydès iets met Versailles heeft. Hij won met zijn film Versailles Rive-Gauche uit 1992 een César voor beste korte film en filmde in 1998 met Dieu seul me voit voor de tweede keer het leven in zijn geboortestad. Hiermee won hij de César voor beste eerste (lange) film. In zowat al zijn films is er een rol weggelegd voor zichzelf en zijn broer Denis. Zo ook in de derde film die hij over Versailles maakte, en die hij de titel Bancs publics meegaf, naar een chanson van Georges Brassens. Maar Denis en Bruno zijn niet de enige acteurs. In totaal maken 86 verschillende personages hun opwachting in deze ensemblefilm. En niet de minste. Onder de namen bevinden zich Catherine Deneuve, Julie Depardieu, Chiara Mastroianni, Emmanuelle Devos, Mathieu Amalric, Benoît Poelvoorde en Olivier Gourmet. Bancs publics is dan ook geen ordinaire speelfilm, maar meer een verzameling sketches met een overkoepelend thema.

De film valt ruwweg in drie gelijke delen uiteen. Het eerste speelt zich af in een kantoorgebouw, waar we kennismaken met de werknemers. De een speelt een spelletje Pacman, de ander bekijkt een huizensite en de derde zoekt op een datingsite naar de ideale man. Tot de baas binnenkomt. Vervolgens wordt hun aandacht getrokken door een gebouw tegenover, waar iemand uit zijn raam een spandoek heeft gehangen met de tekst ‘Homme Seul’. Wie is de bewoner van dat appartement? Een depressieve man, of toch gewoon iemand die een geintje uithaalt? Ze bedenken een manier om erachter te komen, bellen eerst, en gaan later langs om te kijken of er iemand thuis is.

Voordat er een antwoord op de vraag wordt gegeven wie de eenzame man is, komen we aan bij het tweede deel van de film. Dit speelt zich af in een parkje in de buurt van het kantoor, waar op de bankjes mensen samenkomen om te praten, de kinderen te laten spelen, een spelletje backgammon te spelen, te genieten van een werkpauze, of, zoals een dronkelap, wakker te worden in een speeltoestel. In het park zijn verschillende personages te zien die ook al in het kantoor een rolletje speelden, en die later ook in het laatste deel weer terug zullen komen. Dat derde deel speelt zich af in de doe-het-zelf-winkel Brico Dream (of Brico Dr.am, als de ‘e’ het begeeft). Dat het in die winkel soms een drama is, blijkt al meteen, en ligt vooral aan de veeleisende winkelmanager. In de winkel spelen zich enkele vermakelijke sketches af met excentrieke klanten, zoals onder andere actrice Catherine Deneuve, die een kastje komt laten repareren.

Bancs publics heeft dus niet echt een afgebakend plot, en dat is zowel de kracht als de zwakte van de film. Zeker in het middenstuk heeft de film wat moeite om te blijven boeien, en is het eigenlijk alleen leuk in het kader van een ‘herken de acteur’-spel.

Ondanks het gebrek aan een echte spanningsboog levert de film wel een behoorlijk aantal leuke scènes op, zoals de baas die zich tijdens een powerpoint-presentatie herhaaldelijk verspreekt en de dingen die allemaal mis gaan in de Brico Dream. Bancs publics moet je vooral zien als je veel van de acteurs van gezicht kent, en wanneer je houdt van pretentieloze, luchtige en energieke films met een vleugje absurde humor, komedie en romantiek.

Een film uit 2009, met Amira Casar, Benoît Poelvoorde, Bernard Campan, Bruno Podalydès, Catherine Deneuve, Chiara Mastroianni, Claude Rich, Denis Podalydès, Emmanuelle Devos, Hippolyte Girardot, Josiane Balasko, Julie Depardieu, Mathieu Amalric, Michael Lonsdale, Michel Aumont, Nicole Garcia, Olivier Gourmet, Pascal Légitimus, Pierre Arditi, Thierry Lhermitte

Categorie:

Jouw stem voor deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(Nog geen stemmen)
Loading...

Koop deze film »

Trailer

Wat vond jij van deze film?

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf als eerste een reactie op “Bancs publics (Versailles rive droite)”