Jules et Jim

Geregisseerd door François Truffaut

Jules et Jim van François Truffaut geldt als een van de beste en populairste voorbeelden van de Nouvelle Vague beweging. Met deze film beïnvloedde Truffaut dan ook vele filmmakers na hem. Het bekendste voorbeeld hiervan is misschien wel Jean-Pierre Jeunet, die voor zijn Amélie uit Jules et Jim veel inspiratie haalde. Voor de vroege jaren zestig was het een vrij gewaagde film – met zelfs een 18+ waardering van de autoriteiten – over een vrijgevochten vrouw en haar relatie met meerdere mannen. Truffaut verkent de grenzen tussen liefde en vriendschap en maakte met deze verkenning een blauwdruk voor hoe dat in andere films ook gedaan zou worden. De film is gebaseerd op een obscure, autobiografische roman van de schrijver Henri-Pierre Roché, en speelt zich af van halverwege de jaren ’10 tot de jaren ’30 van de twintigste eeuw.

Jules en Jim zijn twee schrijvers die elkaar in 1912 ontmoeten. Direct ontstaat er een vriendschap tussen hen die gebaseerd is op gelijke ideeën over geld, vrouwen en literatuur. Na een reisje naar Griekenland, om een beeld te zien van een vrouw met een betoverende glimlach, maken ze terug in Parijs kennis met Catherine (Jeanne Moreau) die dezelfde glimlach blijkt te hebben. Beide mannen vinden haar aantrekkelijk, maar Jules besluit haar te trouwen. Door de Eerste Wereldoorlog raken ze elkaar uit het oog, omdat Jules voor de Duitsers vecht en Jim voor de Fransen. Na de oorlog gaan Jules en Catherine met hun dochter ergens in een afgelegen dorpje wonen, en daar nodigen ze Jim uit. Wanneer Jim arriveert, ontdekt hij dat het huwelijk tussen de twee op instorten staat, en dat ze alleen nog bij elkaar zijn omdat Jules kan leven met Catherines relaties met andere mannen.

Jules et Jim heeft alle elementen die het tot een Nouvelle Vague film maken: Geknip in scènes, snelle beeldwisselingen, duizelingwekkende camerabewegingen, een voice-over die de belangrijkste gebeurtenissen als in een roman voorleest, ingeplakte documentaire-beelden van gebeurtenissen in de oorlog en een belangrijke rol voor de filmmuziek. Hoewel deze dingen het zeker tot een interessante film maken, mist Jules et Jim vooral in de tweede helft soms wat aan vaart, wanneer de aandacht wordt verlegd naar het getouwtrek tussen de mannen die een rol in Catherines leven spelen.

Toch is de film het bekijken waard, vooral om de belangrijke rol die het in de filmgeschiedenis speelt. Jeanne Moreau vertolkt een onafhankelijke vrouw die zelf wil beslissen wat ze doet en dit was een voor die tijd weinig geziene rol. Het vormde de opmaat naar andere films die dat soort vrouwen en relaties zouden portretteren. Moreau is op haar best in een tegelijkertijd gevoelige en speelse rol. De speelsheid van de personages komt daarbij prachtig tot uiting in Truffauts vertelstijl en gebruik van camerabeelden en muziek. Dat de film gezien wordt als een goed voorbeeld van een typische Nouvelle Vague film komt naast de vernieuwende manier van filmen vooral ook door de manier waarop drama, tragedie, humor en romantiek gemengd worden tot een origineel en pakkend geheel.

Een film uit 1962, met Anny Nelsen, Boris Bassiak, Henri Serre, Jeanne Moreau, Oskar Werner, Sabine Haudepin, Vanna Urbino

Categorie:

Beoordeel deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(totaal: 1 stemmen, gemiddeld: 8,00 )
Loading...

Koop deze film »

Wat vond jij van deze film?

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf als eerste een reactie op “Jules et Jim”