L’important c’est d’aimer

Geregisseerd door Andrzej Zulawski

De Poolse regisseur Andrzej Zulawski had in 1975 met L’important c’est d’aimer zijn Franse debuut. Hij maakte de overstap van Polen naar Frankrijk vooral vanwege de censuur van de Poolse autoriteiten. Het betekende de kennismaking van het Franse filmpubliek met een filmmaker die bekend zou komen te staan om zijn controversiële, brute en realistische stijl. Het meest opvallend in L’important c’est d’aimer zijn de rollen van Romy Schneider en Jacques Dutronc. Schneider, beloond met een César voor beste actrice, gaf later toe dat ze deze rol als de beste in haar carrière beschouwde. Voor Dutronc, die tot dan toe als zanger furore maakte, betekende zijn rol de doorbraak als acteur.

L’important c’est d’aimer is een bewerking van de roman La nuit américaine van Christopher Frank, die ook meewerkte aan het scenario. De film volgt Nadine Chevalier (Schneider), een mislukte actrice die moet rondkomen van rolletjes in slechte b-films, getrouwd met de al net zo mislukte dandy Jacques Chevalier (Dutronc), verzamelaar van showbizzfoto’s. Op een dag, terwijl Nadine voor een filmrol de liefde moet bedrijven met een in bloed gedrenkte, stervende man, kijkt ze plotseling recht in de lens van fotograaf Servais Mont. Gebroken, met tranen in de ogen, smeekt ze hem te stoppen met het maken van foto’s. Dat doet Servais, maar hij wil er wel iets voor terug: een fotoreportage bij haar thuis. De freelance fotograaf, wiens werk vooral bestaat uit het fotograferen van al dan niet homoseksuele pornoacteurs en extravagante orgies, wordt al snel verliefd op Nadine. Maar Nadine is emotioneel volledig afhankelijk van haar man Jacques, zonder wie ze waarschijnlijk als prostituee zou leven. Servais weet een enorme lening los te trekken van zijn opdrachtgevers, en financiert een theaterstuk waarin Nadine de hoofdrol kan spelen.

De film L’important c’est d’aimer speelt zich af in de onderste regionen van de Franse filmwereld. Regisseur Zuwalski toont een beeld van de losers en gemiste kansen, een wereld waar (volgens hem) liefde de enige uitweg is. Met een pijniljk en grof realisme vertelt hij zijn verhaal, waarbij hij veel leent van de Franse Nouvelle Vague-stroming. De handheld camerabeelden bepalen de claustrofobische sfeer van de film, en de muziek van Georges Delerue is bombastisch en bijna melodramatisch, en doet veel denken aan Godard’s Le mépris.

De film wordt geprezen om zijn indrukwekkende acteerprestaties, en door sommigen verguisd vanwege het oppervlakkige verhaal. De acteurs, met name Schneider en Dutronc, zijn inderdaad op veel momenten subliem. Romy Schneider was in die tijd op de top van haar bekendheid, zes jaar na La piscine, zeven jaar voor haar vroegtijdige overlijden. Ze speelt in deze film een rol die zo dicht bij haar staat dat het niet moeilijk voor te stellen is dat ze dit de beste rol van haar leven vond.

L’important c’est d’aimer is niet voor iedereen weggelegd, je moet als kijker wel tegen een stootje kunnen. Let vooral op: de verschillen en overeenkomsten tussen de eerste en laatste scène, de liefdesdriehoek tussen de fotograaf, de gefotografeerde, en de verzamelaar van foto’s; de sfeervolle muziek; en Romy Schneider.

Een film uit 1975, met Claude Dauphin, Fabio Testi, Gabrielle Doulcet, Guy Mairesse, Jacques Dutronc, Michel Robin, Roger Blin, Romy Schneider

Categorie:

Beoordeel deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(totaal: 1 stemmen, gemiddeld: 10,00 )
Loading...

Koop deze film »

Wat vond jij van deze film?

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf als eerste een reactie op “L’important c’est d’aimer”