Louise-Michel

Geregisseerd door Benoît Delépine, Gustave de Kervern

De film Louise-Michel is de derde speelfilm van Gustave Kervern en Benoît Delépine. Het duo werd bekend met satirische en humoristische programma’s op de Franse televisie. Met hun eerste film, Aaltra, een roadmovie met twee rolstoelzitters in de hoofdrol, lieten ze al zien over een grote hoeveelheid galgenhumor te beschikken, Louise-Michel bouwt daarop alleen maar voort. Wie denkt met de film een biografie van het leven van anarchiste Louise Michel te krijgen, komt bedrogen uit. De titel van de film is wel een eerbetoon aan haar, maar tegelijk zijn Louise en Michel de namen van de twee hoofdpersonen. Deze zwarte komedie behaalde prijzen op allerlei obscure filmfestivals, met als uitschieter de speciale juryprijs op het Sundance festival, het grootste Amerikaanse festival voor onafhankelijke low-budget films.

Het startpunt van het plot is een waargebeurde anekdote: een sympathieke baas geeft nieuwe kleding aan zijn werknemers, maar verhuist in het daaropvolgende weekend onaangekondigd zijn fabriek naar een Oost-Europees land. In Louise-Michel besluiten de werknemers het er niet bij te laten zitten, sterker nog, ze gaan tot het uiterste om hun gram te halen. Analfabete Louise (Yolande Moreau), de meest imposante arbeidster van het stel, stelt voor om de baas dan maar om te leggen. Dit plan wordt met veel instemming omarmd, en aan Louise de schone taak om een huurmoordenaar te benaderen. Die vindt ze in de persoon van Michel, die echter nogal onorthodox te werk gaat. Hij woont in een groot woonwagenkamp, met als buurman een geflipte kerel die er allerlei complottheoriën op na houdt. Michel stemt ermee in de baas voor twintigduizend euro te vermoorden, en ze drinken een borrel om de overeenkomst te sluiten. Dat is nog maar het begin van een hele reeks waanzinnige en hilarische gebeurtenissen.

Een kankerpatiënte vragen om de baas en daarna zichzelf een kogel door het hoofd te jagen, een crematoriumwerknemer die de familie van een overledene om een vuurtje voor de oven vraagt, je kunt het zo gek niet verzinnen of het gebeurt in de film. Louise-Michel is een politiek incorrecte en uitermate absurdistische film. In hun zoektocht om de schuldige achter de sluiting van de fabriek te berechten gaan Louise en Michel ver, erg ver. Want als je directe chef eigenlijk niet verantwoordelijk blijkt voor de overplaatsing van het werk, dan moet je het dus hogerop zoeken. Gustave Kervern en Benoît Delépine gebruiken dit thema van verantwoordelijkheid in machtige multinationals en globalisering vooral als kapstok om steeds meer absurde situaties en ontwikkelingen te creëren.

De film bezwijkt op een aantal momenten bijna onder de last van teveel donkere humor, en is soms wel wat erg voorspelbaar. De absolute blikvanger van Louise-Michel is actrice Yolande Moreau, die haar rol van simpele, boerse vrouw met mannelijke trekken met verve speelt. De verbeten trek op haar gezicht spreekt boekdelen, zij zal er persoonlijk voor zorgen dat die ‘salauds’, die over haar toekomst en die van haar collega’s besloten hebben, zullen boeten. Voor mensen met een sterke maag en gevoel voor galgenhumor is Louise-Michel een geschikte film. Zonder pretenties, en met het vermogen om mensen op zijn minst een glimlach te bezorgen, en op zijn meest een schaterlach, tonen de regisseurs de diversiteit van de Franstalige cinema. Het persoonlijke drama waar Frankrijk om bekend staat wordt in deze film omgebogen tot iets groters, bijna tot wereldleed, met een grote, scheve knipoog.

Een film uit 2008, met Agnès Aubé, Albert Dupontel, Benoît Poelvoorde, Bouli Lanners, Hervé Desinge, Joseph Dahan, Kafka, Mathieu Kassovitz, Yolande Moreau

Categorie:

Jouw stem voor deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(Nog geen stemmen)
Loading...

Koop deze film »

Wat vond jij van deze film?

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf als eerste een reactie op “Louise-Michel”