Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran

Geregisseerd door François Dupeyron

Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran begon ooit als toneelstuk maar groeide uit tot een roman en uiteindelijk een film. De auteur, Eric-Emmanuel Schmitt, werkte samen met regisseur François Dupeyron (C’est quoi la vie, La chambre des officiers) aan het script voor de film. Een hoofdrol is weggelegd voor oudgediende Omar Sharif (Lawrence of Arabia), die voor zijn vertolking van Monsieur Ibrahim een César kreeg toegekend. Daarnaast kreeg de film nog een aantal andere filmprijzen en nominaties.

Het verhaal richt zich op Moïse, ook wel Momo genoemd, een jongen die alleen met zijn vader opgroeit. Omdat zijn vader de hele dag weg is, moet Momo voor zichzelf zorgen en daarbij ook ’s avonds een bord eten op tafel zetten. Hij doet zijn boodschappen bij de ‘Arabier’ in de straat, een kruidenier die het grootste deel van de dag open is. Op een dag besluit Momo om zijn spaarcenten te besteden aan een bezoek aan een prostituee. Ze wonen namelijk middenin de rosse buurt en Momo ziet ze dagelijks vanuit zijn raam op de straat flaneren. Na een keer is zijn spaargeld op en om vaker te gaan probeert hij uit alle macht om aan meer geld te komen. Hij steelt kleine dingen bij de Arabier, om zo wat over te houden van het geld dat zijn vader hem voor het eten geeft. De Arabier, Ibrahim, komt daar echter al snel achter. In plaats van hem de les te lezen, sluit hij vriendschap met Momo. De twee ontwikkelen zo een nauwe band en Ibrahim wordt als een vader voor de jongen.

Ondanks dat religie niet het hoofdthema van de film is, speelt het wel een grote rol. Momo is Joods, Ibrahim is moslim. Beiden zijn niet al te streng in de leer, Momo doet in feite helemaal niets met zijn achtergrond en Ibrahim is een moslim van de Soefi-kant, oftewel een die de nadruk meer legt op de spirituele beleving van het geloof. Ibrahim leert Momo de belangrijke lessen van het leven en helpt hem in de omgang met andere mensen. De onderlinge acceptatie van twee geloven is min of meer een vaststaand gegeven en regisseur Dupeyron focust juist op de persoonlijke groei van beide personages. Zo komt Ibrahim er uiteindelijk toe een auto te kopen en rijlessen te nemen, en tegen het eind van de film beginnen ze aan een lange reis, dwars door Europa, op zoek naar de roots van Ibrahim.

Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran is geen film die een moreel oordeel klaar heeft, niet over religies en ook niet over gedrag van mensen. Zo wordt de harde werkelijkheid van het dagelijkse leven van de prostituees niet getoond en ook de slechte relatie tussen Momo en zijn vader wordt nergens tot hoofdthema van de film gemaakt. Geholpen door de uitstekende prestaties van beide hoofdrolspelers – Omar Sharif en Pierre Boulanger – is de film een mooie verkenning van een, voor de meeste van ons, onbekende cultuur en leefomgeving. Misschien niet overal even realistisch maar daarom niet minder pakkend.

Leuk in de film zijn ook de paar knipoogjes naar de Nouvelle Vague. Zo kleedt de vader van Momo zich in de stijl van mannen als Jean-Paul Belmondo en komt ook Isabelle Adjani nog even in beeld, verkleed als Brigitte Bardot in de film Le mépris. Dit, de goede soundtrack en enkele grappige scènes die in de film verwerkt zitten, maken Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran tot een hartverwarmende en charmante film. Dupeyron vertelt samen met Eric-Emmanuel Schmitt een open en onbevooroordeeld verhaal, met de juiste gevoeligheid, zonder sentimenteel te worden.

Een film uit 2003, met Anne Suarez, Céline Samie, Gilbert Melki, Isabelle Adjani, Isabelle Renauld, Lola Naymark, Mata Gabin, Omar Sharif, Pierre Boulanger

Categorie:

Beoordeel deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(totaal: 4 stemmen, gemiddeld: 6,50 )
Loading...

Koop deze film »

Wat vond jij van deze film?

  1. jo hendriks

    geweldige film, ontroerend

Een beoordeling toevoegen