À bout de souffle

Geregisseerd door Jean-Luc Godard

Met À bout de souffle maakte regisseur Jean-Luc Godard zijn entrée in de Franse filmwereld. Niet alleen dat, het maakte hem en de vernieuwende filmbeweging waarin hij zich met de film plaatste in een klap wereldberoemd. Vlak voor hem waren zijn vrienden en medewerkers van het tijdschrift Cahiers du Cinema al begonnen met regisseren, in reactie op wat zij beschouwden als te traditionele cinema. Mannen als Truffaut en Rohmer waren sinds eind jaren vijftig actief in de Franse filmwereld, en hadden enige bekendheid opgebouwd. Godard op dat moment nog niet, daarom maakte hij gebruik van de bekendheid van zijn vrienden bij het maken van deze film. Truffaut werd genoemd als medeschrijver van de film, Chabrol als artistiek adviseur. Dit was echter alleen voor de boeken en de publiciteit, Godard maakte de film helemaal alleen, en schreef het scenario tijdens de opnames. Met een minimaal budget wist hij uit het niets een film te maken die de geschiedenisboeken in zou gaan.

Het verhaal is op zichzelf tamelijk klassiek te noemen. Michel Poiccard heeft een politieagent vermoord en is nu op de vlucht voor de politie. Terwijl het net zich rond hem sluit is hij wanhopig op zoek naar iemand die hem geld schuldig is, zodat hij daarna naar Italië kan vluchten. In Parijs zoekt hij onderdak bij een jonge vrouw, Patricia Franchini, een Amerikaanse journaliste bij de New York Herald Tribune. Hij probeert haar over te halen mee naar Italië te gaan zodra hij het geld heeft, maar zij besluit hem aan de politie te verraden. Het plot is losjes gebaseerd op een fait divers uit die tijd.

Er zijn enkele elementen in de film aan te wijzen die het begin markeren van de Nouvelle Vague. Hoewel het verhaal op traditioneel chronologische wijze wordt verbeeld is er op diverse punten een breuk aan te wijzen met de tot dan overheersende stijl. Belangrijkste zijn waarschijnlijk wel de manier waarop de camera wordt gevoerd – vanuit de hand, altijd bewegend – en het veelvuldige knipwerk midden in scènes. Dit veroorzaakt een gevoel van snelheid en verandert de traditionele esthetisch gereguleerde karakteropbouw in een meer oppervlakkige schets, iets waaraan we nu inmiddels gewend zijn in de moderne cinema. Ook breekt Godard met de narratieve opbouw van eerdere films. Een goed gestructureerde opbouw met directe causale verbanden is in À bout de souffle veel minder aanwezig dan in andere films uit die tijd. Het principe van de cinema d’auteur ging vanaf dat moment eveneens steeds meer gelden: in deze traditie is het een regisseur zelf die op zoveel mogelijk punten bepaalt hoe een film eruit ziet, zo wordt de film een directe uiting van de artistieke ideeën van de regisseur.

Hoewel de Nouvelle Vague bekend is om zijn vernieuwende elementen is een groot deel daarvan vooral ontstaan uit bittere noodzaak. De regisseurs kwamen van buiten de filmwereld, zonder filmopleiding, en hadden dus op zichzelf weinig middelen en mogelijkheden. Met weinig budget is het lastig films maken, zo kon het dan ook gebeuren dat Godard bij gebrek aan een dolly een rolstoel gebruikte om bewegende filmshots te maken.

À bout de souffle markeert een nieuwe stroming in de filmgeschiedenis en de regisseur ervan zou vooral met zijn eerste reeks films een grote invloed hebben op de internationale filmwereld. Behalve het feit dat het een film is die op zichzelf vele elementen bezit die zo markant bleken te worden voor Nouvelle Vague films, is het ook gewoon een prettige film om naar te kijken. Acteur Jean-Paul Belmondo en actrice Jean Seberg spelen een degelijke rol, een rol die ze ook in een klap wereldberoemd zou maken. De vele knipoogjes van Godard naar alles en iedereen – Amerikaanse klassiekers, maar ook zijn tijdgenoten, vrienden en hemzelf – geven blijk van zijn inventiviteit. Godard’s vrienden van het tijdschrift Cahiers du Cinema, die hem blind vertrouwden door vooraf hun namen aan zijn film te verbinden, heeft hij niet teleurgesteld, ondanks dat het tot aan het voltooien van de film toe onduidelijk was of de film ooit zou worden uitgebracht.

Een film uit 1960, met Daniel Boulanger, Henri-Jacques Huet, Jean Seberg, Jean-Paul Belmondo, Jean-Pierre Melville

Categorie:

Beoordeel deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(totaal: 4 stemmen, gemiddeld: 6,75 )
Loading...

Koop deze film »

Wat vond jij van deze film?

Er zijn nog geen reacties.

Schrijf als eerste een reactie op “À bout de souffle”