Un long dimanche de fiançailles

Geregisseerd door Jean-Pierre Jeunet

Un long dimanche de fiançailles is de verfilming van het gelijknamige boek van Sébastien Japrisot. De film volgt, op enkele wijzigingen na – zoals de locatie: niet Aquitaine maar Bretagne – vrij getrouw het boek van Japrisot.

Mathilde en Manech, de hoofdpersonen van het verhaal, groeien op aan het begin van de 20e eeuw. Mathilde woont bij een oom en tante, nadat haar vader en moeder bij een ongeluk om het leven zijn gekomen. Ze trekken van kinds af aan met elkaar op en worden uiteindelijk ook verliefd op elkaar. Hoe romantisch dat begin ook is, de Eerste Wereldoorlog maakt aan alles een eind. Manech wordt opgeroepen voor dienst. Mathilde, die mank loopt als gevolg van de ziekte polio, beleeft de scheiding op haar eigen manier. Ze zoekt toevlucht in haar fantasie, haar droomwereld. Zo maakt ze afspraken: “als ik op tijd bij de bocht kom voordat de auto met Manech voorbij komt, dan zie ik hem weer”.

Twee jaar na het vertrek van Manech krijgt ze bericht dat hij is omgekomen in Bingo Crépuscule, een voorpost in het loopgravengebied van de Somme. Hij zou zichzelf hebben verwond, om zo via de ziekenboeg de verschrikkingen van de loopgravenoorlog te kunnen ontsnappen. Op zulke gevallen van desertie stond de doodstraf en hij werd dan ook met vijf anderen het niemandsland tussen de Duitse en Franse loopgraven ingestuurd, waar hij al snel zou zijn omgekomen. Mathilde gelooft echter niet dat haar geliefde dood is: ze zou het aan haar hart gevoeld hebben als hij niet meer leefde. De hoop die er nog in haar is om Manech terug te zien, doet haar alles op alles zetten om hem terug te vinden. Met het geld van de erfenis van haar ouders huurt ze een privé-detective in om uit te zoeken wat er precies in de loopgraaf gebeurd is. Vanaf het moment dat de detective op onderzoek uitgaat, ontspint zich in de film een wirwar van personages en subplots, van elk personage dat om automutilatie het niemandsland in werd gestuurd, wordt de geschiedenis gevolgd en opgespoord. Het doorzettingsvermogen van Mathilde leidt er uiteindelijk toe dat ze achter de vreselijke waarheid komt van wat zich tijdens de oorlog heeft afgespeeld.

De ruim twee uur durende film is alleen al om de prachtige beelden van het Franse landschap en de hoogstaande, meeslepende muziek van Angelo Badalamenti de moeite waard. Het ingenieuze plot en de manier waarop de geschiedenis van de verschillende personages ontrafeld wordt, maakt van Un long dimanche een groots en romantisch epos over een vreselijke oorlog die welhaast vergeten lijkt. Dat de film op sommige momenten door de vele aparte lijntjes en verhalen – die overigens op het eind keurig weer op hun plaats in het grote verhaal vallen – wat moeilijk te volgen is, komt de film misschien niet direct ten goede, maar rechtvaardigt in elk geval een tweede kijksessie. De film wil een waarheidsgetrouw beeld geven van de Grote Oorlog, en behandelt universele thema’s als hoop en liefde.

De kritiek vanuit Frankrijk dat de film, naast een betrouwbaar beeld van de Eerste Wereldoorlog een foutief, anachronistisch beeld geeft van het leven in Bretagne, moet je als kijker maar voor lief nemen.

Een film uit 2004, met Albert Dupontel, André Dussollier, Audrey Tautou, Dominique Pinon, Gaspard Ulliel, Jean-Pierre Darroussin, Jodie Foster, Marion Cotillard

Categorie:

Beoordeel deze film:
1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren6 sterren7 sterren8 sterren9 sterren10 sterren
(totaal: 5 stemmen, gemiddeld: 6,40 )
Loading...

Koop deze film »

Wat vond jij van deze film?

  1. Fré Metselaar

    Je zult zeker geen spijt hebben van het zien van de film. Maar…. Men wilde om te beginnen het boek volgen en in het boek zit het meisje in een rolstoel. In de film doet ze dat bij vlagen, om de simpele reden dat er anders geen filmbaar verhaal van te maken is. Prachtige truc- opnames van Parijs van rond 1920. Als het net leuk dreigt te worden wordt er een rit in een open auto gemaakt, maar is men de rijwind vergeten…. Goed gevonden vond ik manier waarop het tikken van de bom in het noodziekenhuis werd weergegeven. Ook het eind gaf het juiste gevoel. Nadat ik de film in een Franse cinema zag bestelde ik de dvd (dus vond ik de film goed). Die ik echter nooit meer bekeken heb. Misschien wel omdat ik bang was dat ik de film dan minder zou vinden. Hoe het verder afgelopen is met de hoofdrolspeelster Audrey Tautou weet ik niet. Ze deed het echt heel goed, maar misschien zou ze bij een volgende film vervelen.

Een beoordeling toevoegen